Friday, September 01, 2006

یک روز در خاوران

قرار ساعت 9 است و من ساعت 8:30 به زور از رختخواب دل میکنم
راه می افتیم به سوی خاوران.. تا بحال آنجا نرفته ام، هر سال دقیقا زمانی که قصد رفتن داشتم مشکلی پیش آمد و موجب شد تا باز هم خاوران را نبینم..
بعد از مدتی سردرگمی در خیابان، حدود ساعت 9:50 میرسیم به محل مورد نظر.. تعداد زیادی از آدمهایی که میشناسم و نمیشناسم جمع شده اند، مقابل ورودی گورستان و نیروی انتظامی راه را بسته..
از ماشین پیاده میشویم و میریم تا ببینیم چه خبر است... زنان و مردان با دسته های گل، منتظر ایستاده اند تا مجوز حضورشان بر سر مزار عزیزانشان صادر شود، میگویند " فراخوان داده اید و قصد دارید شلوغ کنید" نمیدانم، آخر یک نفر نیست بگوید " گیریم که قصد شلوغ کردن داشته باشیم، در این بیابان صدایمان به کجا میرسد؟!
حدودا 15 دقیقه ای منتظر میمانیم تا اجازه میدهند از ایست پلیس عبور کنیم..
جمعیت زیاد است.. میگفتند حدود 300 نفر هم داخل هستند و مراسمشان را برگزار میکنند...
همه شاخه های گل بدست دارند.. مادران پیر و پدران پیرتر .. که امروز اگرچه هنوز لرزش اشک را در چشمانشان پس از 17 سال میبینی، اما سرخوشند از این همه شور و شوق برای بزرگداشت پسران و دخترانشان...
اینجا هیچ نشانی از یک گورستان ندارد ... نه علامتی.. نه نشانی... هیچ... زمین صاف صاف است.. اما گل باران..
اینجا بی آنکه بخواهی دائم مجبوری بغضت را فرو بدهی.. اینها، کسانی که زیر این خاکها خوابیده اند بهترین فرزندان این خاک بوده اند
*******
پدر بگذار بگویم که در تمام این سالها، در زمانی که در سالهای دبستان هموراه ننگ داشتن پدری چون تو را بر سرم میکوبیدند .. در تمام سالهایی که از ترس ، جرات نداشتم تا بگویم پدرم اعدام شده است..
در تمام سالهایی که در میان سوالهای دوستانم که شغل پدرت چیست، ناچار به سکوت بودم.. هیچ گاه هیچ گاه تو را برای مرگت، و برای آرمانت سرزنش نکردم.. اگرچه بی تو بزرگ شدن سخت بود.. اما میخواهم بدانی که امروز بیش از همه سالهای کودکی به تو افتخار میکنم .. هر چند که در تمام آن سالها نیز ارزشمندترین کلام عالم برایم " آزادی " بود که تو برایش جانت را ....
*******
امروز همه آمده اند در خاوران..
بعضی از مادران در حالی که عکس فرزندانشان را در دستشان است و دسته گلی در دست بر سر مزار آنها میروند و اشکی میریزند.. کسانی که پیش از این دیده بودم و نمیشناختم.. زنی که پیش از این در جریان تحصن مقابل اوین برای آزادی دکتر زرافشان دیده بودم و امروز قاب عکسی در دست داشت از 5 پسر و یک دختر که اگر خیلی سنشان بوده باشد، 20 سال است و نه بیشتر.. بغضم را بیشتر فرو میخورم..
********
به به چشمم دوباره به جمال جناب بازجو روشن شد.. چه خوش تیپ آمده بود امروز.. به هر کس نشانش دادم باور نمیکرد این بازجوی اطلاعات باشد، کت و شلوار، عینک آفتابی.. شش تیغه..
و البته یکی دیگر از دوستانی که در پاسگاه گزنگ دیدارش کرده بودیم.. او هم امروز بود و خیلی های دیگر که آنقدر دیدیمشان که کاملا برایمان شناخته شده هستند..
بازجو اما هر بار من را میدید تا می خواستم معرفی اش کنم غیب میشد.. در برنامه یکشنبه گذشته زنان در موسسه رعد، حسابی معروفش کرده بودم.. و بچه ها هم کلی از او عکس انداختند، هر چند نتوانستم هنوز عکسها را پیدا کنم...
خلاصه امروز هم آنجا آمده بود و از دور همه چیز را زیر نظر داشت.. البته اینم بگم که تو برنامه زنان خیلی ناراحت شدم از اینکه بازجوی من اومده عکاس شده، کلی کلاسم اومد پایین..
********
دکتر زرافشان هم آمده، همه دورش جمع شده اند و زرافشان هم با آن کلام شیرینش همچنان می تازد ... کلی به قول خودمان شاکی است و فریاد میزند" اگر امروز برای رفتن بر سر مزار از کسی اجازه بگیریم، فراد برای نفس کشیدن هم به ما اجازه نمیدهند" جمعیت دست میزند و " درود بر زرافشان میگوید" پسری از آن میان دستش را بلند میکند که شعار ندهید ( نیتش خیر است البته و می شناسمش) زرافشان برافروخته فریاد میزند: نترسید، شعار هم بدهید.. باز صدای " درود بر زرافشان" بلند میشود .. و او میگوید، نه برای من شعار ندهید بگویید" زندانی سیاسی آزاد باید گردد" و شور و شوقی در جمع ایجاد میشود، جمعیتی که رفته رفته قصد رفتن داشت.. با زرافشان در حالی که شعار میدهد به سمت مزارها حرکت میکند، سرود خوانان ادای احترام میکند.. و برمیگردد


همه با هم قصد خروج از درب گورستان را داریم که دوربین کسی را گویا میگیرند، زرافشان هم دوباره به داخل برمیگردد تا مذاکره کند و دوربین را پس بگیرد، مثل اینکه آقایان حاضر نیستند چنین کاری بکنند.. باز او فریاد میزند، که به همه بگید برگردند.. می مانیم.. و جمعیت هم یکصدا میگوید " میمانیم"
با نوشین و علی ایستاده ایم و منتظر تا ببینیم چه میشود و جناب بازجو هم پشت سر..
تا بالاخره بینا و کوهیار و.. هم میرسند
بینا هم آن وسط با یکی از امنیتی ها به گمانم جرو بحث پیدا میکند.. و صبح ناز نگران عرقهایش را پاک میکند.. بچه ها جمع شده اند و آرامش میکنند..
گویا مذاکرات نتیجه بخش بوده است... زرافشان در جلوی جمعیت و بینا هم، حرکت میکنند و " زندانی سیاسی آزاد باید گردد" گویان از درب خارج میشویم..
خداحافظی میکنیم و به سمت ماشینها میرویم..
مسیر طوری است که ماشینها تک تک باید عبور کنند.. و جناب بازجو در محل عبور ماشینها ایستاده و درون را با دقت نگاه میکند..
در حال رد شدن هستیم که میبینم ناگهان یکی از مردان را میگیرند، چند نفری میریزند سرش و مشت و لگدی است که بر او وارد می آورند.. جمعیت رفته است و کسی نیست به دادش برسد.. مشتها پشت سر هم بلند میشود و بر سر و روی مرد فرود می آید و او را کشان کشان به داخل گورستان میبرند..
داد میزنم که نزنیدش .... و حصار ماشین اجازه نمیدهد تا بدوم به عادت همیشگی به سمت مرد و تلاشی کنم برای آزادیش.. هر چند اگر میرفتم.. زیر ضربات مشت و لگد خرد میشدم
از مقابل بازجو میگذریم ... درون ماشین را خوب نگاه میکند... سرم را از شیشه بیرون میبرم تا ببینم بر سر کسی که گرفتند چه آمد که میبینم جناب بازجو کشیده ای حواله ی یکی دیگر از مردان میکند و بر سرش فریاد میزند که برود.. روی دیگرش را هم دیدم... دست سنگینی هم دارد.. صدای آن کشیده هنوز در مغزم است..
*******
میگفتند زرافشان مانده تا سایرین را آزاد کنند، و حدود 30 دقیقه بعد هم دستگیر شدگان را آزاد کردند و هم دکتر به خانه اش برگشت..
نمیدانم این خبر تا چه حد درست است ..
تصویر کتک زدن آن مرد هنوز در جلوی چشمم است ...نمیدانم در جیبش دنبال دوربین میگشتند یا چیز دیگر...
به هر حال بازگشتیم و خاوران یک سال دیگر بزرگتر شد..
صدای بازجو هنوز در گوشم است که میگفت:" آخه شما به منافقین هم مگر کار دارید، اونها یک مشت منافق بودند"
و آنقدر کوچک بود که جوابی به حرفش ندادم....

فغان که سرگذشت ما
سرود بی اعتقاد سربازان تو بود
که از فتح قله روسپیان باز می آمدند..
باش تا نفرین دوزخ از تو چه سازد
که مادران سیاه پوش
داغداران زیبا ترین فرزندان آفتاب و باد
هنوز از سجاده ها سر بر نگرفته اند

15 Comments:

At 8:42 PM, September 01, 2006, Anonymous nooshin said...

salam shiva.montazer boodam ke up koni. mesle hamishe kamelo binaghs...

khaste nabashi

 
At 9:32 PM, September 01, 2006, Anonymous pirooz said...

هوا سرد است و من در حبس یک جلاد / در جدالی بین مرگ و زندگانی / نفسها می دمم در درست / نگاهم جاده های آخرت را می شکافد / و آواز حزینم چون درخت بید می لرزد / خاطرم بیهوده محو در سوالی است / نمی دانم کسی نجاتم می دهد آیا ؟/ نمی دانم / ولیکن نیک می دانم / پریشان مادرم گریان / ز درد و هجر من سوزان / خدا را در دو دست خویش جوید / خطاب از دل کند او را / شفاعت بهر من خواهد / و من در خواب خود غرقم ... / سحر نزدیک شد گویا / سرم در حلقه دار است / خدا را شکر می گویم / که ذلت باز بیکار است

 
At 1:53 AM, September 02, 2006, Anonymous شهاب said...

سلام.من امروز دوست داشتم اونجا باشم ولي نشد.ضمنا به وبلاگتون لينك دادم.
موفق باشيد...
http://shahabin.blogfa.com/

 
At 2:10 AM, September 02, 2006, Anonymous محمn حسین said...

سلام شیوا جان.
خیلی دلم میخواست بیام اما حیف که نشد.من یه سوال دارم.یکی پیدا بشه جوابمو بده.شیوا این بغضها رو تا کی باید فرو ببریم تو گلومون؟کی باید این بغض چندین ساله فریاد بشه؟

 
At 9:19 AM, September 02, 2006, Anonymous عابر said...

زنده باشي عزيز. درود بر تو.

 
At 1:51 PM, September 02, 2006, Anonymous Anonymous said...

بر قاب خاطره

می گریم این زمان

در هاي هاي غريبانه مادران داغدار

در ضجه هاي دلخراش همسران سينه چاك

درالتهاب گونه های خیس خواهران

در خشم برمشت فشرده برادران

در گريه هاي خاموش پيران دردمند

در جيغ هاي جگر سوز كودكان



می گریم این زمان

در ساعت های هواخوری

در سلول های انفرادی

در تعزیر گاه

در ضربه های کابل

در سلول های عمومی

در گل پوچ های زندان

در احضار های زیر هشت

در چشم بند های بازجوئی

..................

می گریم این زمان

برداغ هزاران کبوتر پرواز

در شاخه های شکسته پر جوانه

در ختم های خلوت و بی صدا

در سنگ قبر های شکسته

در ساک لباس های برگشتی

در یادگاری ها

در کار دستی زندان

در صف های طویل ملاقاتی

در گفته های آخرین

در حرف حرف وصیت نامه

در قاب های خاطرات



می گریم این زمان

می گریم این زمان

...................

می گریم هر زمان

====================

با یاد گلهای پر پر شده تابستان ۶۷

غریبه - ۱۰ شهریور ۸۵

 
At 8:03 AM, September 03, 2006, Anonymous mohsen saghafi said...

salam rafigh
man hamoon pesariam ke goft shoa'r nadin.
khoshhal miham gozareshe manm az khavaran bekhooni.
be webloget link midam agar doost dashti to ham bede.
khoashhalam mikoni agar ertebat bargharar konim.

 
At 8:08 AM, September 03, 2006, Anonymous mohsen saghafi said...

سلام رفیق
من همون پسری هستم که گفت شعار ندین.
خوشحالم میکنی اگر گزارش منم بخونی.به وبلاگت لینک میدم با اجازه. من تورو نمیشناسم ولی دوست دارم آشنا شیم. یه رفیق جدید .

 
At 7:04 AM, September 04, 2006, Anonymous Anonymous said...

سلام نازنین!
راستی اون پاراگرافی که راجع به فرزند یک زندانی سیاسی ِاعدام شده نوشتی مصداق اش کیه؟ از جایی نقل قول کردی ؟
دلم برات تنگ شده.
کیان

 
At 1:30 PM, September 04, 2006, Anonymous Anonymous said...

Az hame zibatar hosne niyate Shiva bood va darke inke chera goftid "shoar nadahid", va tozihe sade oo ravane shoma az inke chera dar lahze chenin goftid. In asl ast, va sazande.....ensan ra dar yek digar pooya boodan. Dar zemn aghaye Zarafshan ke khod motehamele bishtarin fesharha hastand behtar mitavanad dar in lahezat khat bedahand, ta shoma ke negaranid zarbe shoaretan motevajeh yeki az "madaran" ya mobarezane tahdid shode beshavad. Pas hame ghabele dark ast, agar bekhahim bebinim oo dark konim

 
At 10:28 PM, September 04, 2006, Anonymous nazanin mehra said...

هم خوشحال بودم که این مطالب را از تو می خواندم و هم گریستم...
من کودکی دم در زندان گذراندم و در جوانی خود زندانی شدم
خوشحالم که شما ها را می بینم

 
At 11:27 AM, September 05, 2006, Anonymous Anonymous said...

در طول تاریخ هم دیکتاتورها بوده اند و هم مبارزان. هم قاتلین بوده اند و هم شهدا. اما آنچه بسیار مهم است این است که بدانیم به واقع چه کسی شهید است و چه کسی قاتل؟ آیا واقعا قاتل خود را جلاد می داند یا کسی که دارد حکم واقعی را اجرا می کند و متوقع پاداش برای اجرای آن. هموطن عزیز شیوا
جملات قشنگی را نوشته ای اما آنچه در طول تاریخ کار دست ما داده است احساسات است و همیشه با احساس به راه خطا رفته ایم. کمی منطقی تر فکر کن و اگر قرار است حتی در سالروز اعدامیان سالهای 60 مطلب بنویسی به این نیز فکر کن که هر کلمه تو می تواند کسی را منحرف کند یا به راه بیاورد پس منطق و استدلال را نیز حاکم کن.
صبح نزدیک است

 
At 2:33 PM, September 06, 2006, Anonymous Bijan said...

Marg bar monaafeghine mortaje, jomhoorie eslaami...

 
At 1:21 PM, September 20, 2008, Anonymous Anonymous said...

با سلام و درودهای انقلابی
من بی نهایت خوشحال ام که در این سرا دوستان عزیزی همچون شما پیدا می شوند که دغدغه مشترک با من دارند. ای عزیز دوست دارم با همدیگر آشنا شویم .
درود بر مجاهدان راه حق
درود بر سی هزار شهید مجاهد خلق
www.tinhemati.blogfa.com

 
At 7:17 AM, December 10, 2012, Anonymous Anonymous said...

Specifically, what it was that set them off on the bedroom. Naturally, the topic of penis sizegenetics was broached more than once, and these ladies were not shy with their opinions. However, what they said surprised me info on and yes it will probably surprise quite a few guys. This can be a truth about penis sizegenetics from two women tend to have experienced their share.sizegenetics matters, but bigger is not always better. One from the girls pointed out the fact numerous female orgasms in sizegenetics films (where they may generally having sex with guys that are massively endowed) are very obviously faked.
http://sizegenetics-reviewx.tumblr.com/

 

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home